تبلیغات
لرد 2011 منتشر گردید توان بی پایان - شرایط استجابت دعا
یکشنبه 14 شهریور 1389

شرایط استجابت دعا

• نوع مطلب: موفقیت و کامیابی ،
• نوشته شده توسط: حامد محمدزاده

دعا را شرایطی است . شرط اولش این است كه واقعا خواستن و طلب در وجود انسان پیدا شود و تمام ذرات وجود انسان ، مظهر خواستن گردد ، واقعا آنچه می خواهد به صورت یك احتیاج و استدعا و حاجت درآید ، همان طوری كه اگر در یك نقطه بدن یك احتیاجی پیدا شود تمام اعضا و جوارح شروع می كنند به فعالیت و حتی ممكن است عضوی به مقدار زیادی از كار خود بكاهد برای رفع احتیاجی كه در فلان نقطه بدن پیدا شده است .اگر مثلا تشنگی بر انسان غلبه كند اثر تشنگی در وجناتش پیدا می شود ، حلق و كبد و معده و لب و زبان و كام همه آب می گویند . اگر هم در آن حال بخوابد آن را به خواب می بیند ، چون واقعا بدن محتاج به آب است . احتیاج روحی و معنوی انسان كه جزئی از عالم خلقت است نسبت به كل جهان همین طور است .روح انسان جزئی است از عالم وجود . اگر واقعا خواهش و احتیاجی در وجودش پیدا شود ، دستگاه عظیم خلقت او را مهمل نمی گذارد . فرق است بین خواندن دعا و دعای واقعی . تا دل انسان با زبان هماهنگی نداشته باشد دعای واقعی نیست .

باید در دل انسان جدا و واقعا خواست و طلب پیدا شود ، حقیقتا در وجود انسان احتیاج پدید آید كه :

 

 

هر چه رویید از پی محتاج رست

تا بیابد طالبی چیزی كه جست

هر كه جویا شد بیابد عاقبت

مایه اش درد است و اصل مرحمت

هر كجا دردی دوا آنجا رود

هر كجا فقری نوا آنجا رود

هر كجا مشكل جواب آنجا رود

هر كجا پستی است آب آنجا رود

آب كم جو تشنگی آور به دست

تا بجوشد آبت از بالا و پست

 

 

«امن یجیب المضطرإذا دعاه و یكشف السوء » : آیا كیست كه مضطر را هنگام نیاز اجابت كند و بدی را از وی دور سازد ( او بهتر است یا این بتهای ناتوان ؟ ) ( نمل ، 62 )

 

 

ایمان و اعتماد به استجابت

 

 

 

 در حدیث است : " « إذا دعوت فظن حاجتك بالباب » (بحارالانوار ، ج 93 ، ص . 305 ) یعنی آن گاه كه دعا می كنی حاجت خود را دم در آماده فرض كن . علی بن الحسین زین العابدین علیهما السلام در دعای معروف ابوحمزه كه امید و اطمینان در آن موج می زند و آن حضرت در سحر ماه مبارك رمضان می خوانده است اینچنین به خدای خود می گوید :« اللهم إنی أجد سبل المطالب إلیك مشرعة ، و مناهل الرجاء لدیك مترعة ، و الاستعانة بفضلك لمن أملك مباحة ، و أبواب الدعاءإلیك للصارخین مفتوحة ، و أعلم أنك للراجین بموضع إجابة و للملهوفین بمرصدإغاثة ، و أن فی اللهف إلی جودك و الرضا بقضائك عوضا من منع الباخلین ، و مندوحة عما فی أیدی المستأثرین ، و أن الراحل إلیك قریب المسافة ، و أنك لا تحتجب عن خلقك إلا أن تحجبهم الامال دونك » :یعنی بار الها ! من جاده های طلب را به سوی تو باز وصاف ، و آبشخورهای امید به تو را مالامال می بینم . كمك خواستن از فضل و رحمت تو را مجاز ، و درهای دعا را به روی آنان كه تو را بخوانند و از تو مدد بخواهند باز وگشاده می بینم ، و به یقین می دانم كه تو آماده اجابت دعای دعا كنندگان و در كمین پناه دادن به پناه خواهندگان هستی ، و نیز یقین دارم كه به پناه بخشندگی تو رفتن و به قضای تو رضا دادن ، كمبودهای بخل و امساك بخل كنندگان و ظلم و تعدی ستمكاران را جبران می كند . و هم یقین دارم كه آن كس كه به سوی تو كوچ كند راه زیادی تا رسیدن به تو ندارد . و یقین دارم چهره تو در پرده نیست ، این آمال و اعمال ناشایست بندگان است كه حجاب دیده آنها می گردد .

 

 

مخالف نبودن با سنن تكوین و تشریع

 

 

شرط دیگر دعا این است كه بر خلاف نظام تكوین یا نظام تشریع نباشد . دعا استمداد و استعانت است برای اینكه انسان به هدفهایی كه خلقت و آفرینش و تكوین برای او قرار داده و یا تشریع و قانون آسمانی الهی كه بدرقه تكوین است معین كرده ، برسد . دعا اگر به این صورت باشد شكل یك حاجت طبیعی به خود می گیرد و دستگاه خلقت به حكم تعادل و توازنی كه دارد و هر جا احتیاجی هست فیض و مدد می رسد ، او را یاری و كمك می كند . و اما خواستن و طلب چیزی كه بر خلاف هدف تكوین یا تشریع است ، مانند خواستن خلود در دنیا یعنی عمر جاویدان كه مرگ هرگز به سراغش نیاید یا خواستن قطع رحم ، قابل استجابت نیست ، یعنی این گونه دعاها مصداق واقعی دعا نمی باشند .

 

 

هماهنگی سایر شؤون دعا كننده

 

 

شرط دیگر اینكه سایر شؤون زندگی انسان با دعا هماهنگی داشته باشد . یعنی آنها با هدف تكوین و تشریع هماهنگی داشته باشند ، دل ، پاك و صاف باشد ، كسب و روزی ، حلال باشد ، مظالم مردم بر گردن نداشته باشد . در حدیث است از امام صادق ( ع) :« إذا أراد أحدكم أن یستجاب له فلیطیب كسبه ، و لیخرج من مظالم الناس . وإن الله لا یرفع إلیه دعاء عبد و فی بطنه حرام ، » « أو عنده مظلمة لاحد من خلقه» " (بحار اعنوار ، ج 93 ، ص . 321)یعنی هرگاه یكی از شما بخواهد دعایش مستجاب شود ، كار و كسب و راه در آمد و روزی خود را پاكیزه كند و خود را از زیر بار مظلمه هایی كه از مردم برعهده دارد خلاص كند ، زیرا دعای بنده ای كه در شكمش مال حرام باشد به سوی خدا بالا برده نمی شود .

 

 

مورد دعا نتیجه گناه نباشد

 

 

شرط دیگر اینكه حالتی كه بالفعل دارد و آرزو دارد آن حالت تغییر و حالت بهتری پیدا كند ، نتیجه كوتاهی و تقصیر در وظایف نباشد . و به عبارت دیگر ، حالتی كه دارد و دعا می كند آن حالت عوض شود ، عقوبت و نتیجه منطقی تقصیرات و گناهان او نباشد ، كه در این صورت ، تا توبه نكند و علل و موجبات این حالت را از بین نبرد آن حالت عوض نخواهد شد. مثلا امر به معروف و نهی از منكر واجب است . صلاح و فساد اجتماع بستگی كامل دارد به اجرا و عدم اجرای این اصل . نتیجه منطقی ترك امر به معروف و نهی از منكر این است كه میدان برای اشرار باز می شود و آنها بر مردم مسلط می گردند . اگر مردم در این وظیفه خود كوتاهی كنند و به عقوبت و نتیجه منطقی این كوتاهی مبتلا شوند و آن وقت بخواهند ابتلاهای خود را با دعا رفع كنند ، ممكن نیست .

 

 

 

 راه منحصر این است كه توبه كنند و دو مرتبه در حدود امكانات خود امر به معروف و نهی از منكر  بكنند ، البته در این صورت تدریجا به هدف و مطلوب خود خواهند رسید . «إن الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بأنفسهم »" (رعد ، . 11 ) سنت الهی این است كه مادامی كه مردمی وضع و حالت خود را در آنچه به خودشان مربوط است تغییر ندهند ، خداوند سرنوشت آنها را تغییر نمی دهد . در احادیث معتبره وارد شده است : « لتأمرن بالمعروف و لتنهن عن المنكر أو لیستعملن علیكم شراركم ، فیدعو خیاركم فلا یستجاب لهم » " (كافی ، ج 5 ) (باید امر به معروف و نهی از منكر كنید ، و گرنه بدان شما بر شما مسلط خواهند شد و آنگاه نیكان شما دعا می كنند و دعاهای آنها مستجاب نخواهد شد ). در حقیقت ، این گونه دعاها نیز بر خلاف سنت تكوین و تشریع است . همین طور است آدمی كه عمل نمی كند و تنها به دعا می پردازد . او نیز كاری بر خلاف سنت تكوین و تشریع می كند .

 

 

 

امیرالمؤمنین ( ع ) می فرماید : «الداعی بلا عمل كالراعی بلا وتر » (بحار الانوار ، ج 93 ، ص . 312) یعنی آن كه عمل نمی كند و دعا می كند ، مانند كسی است كه با كمانی كه زه ندارد می خواهد تیراندازی كند . یعنی عمل و دعا مكمل یكدیگرند ، دعای بدون عمل اثر ندارد .

 

 

دعا نباید جانشین فعالیت قرار گیرد

 

 

 

یعنی پنج دسته اند كه دعای آنها مستجاب نمی شود ، یكی دعای آن كس كه زنی دارد كه او را اذیت می كند و از دست او به تنگ آمده و تمكن دارد كه مهر او را بپردازد و او را طلاق بدهد ، اما طلاق نمی دهد و پیوسته می گوید خدایا ! مرا از شر این زن راحت كن ، دیگر كسی كه برده ای دارد كه مكرر فرار كرده و باز هم او را نگه داشته و می گوید خدایا ! مرا از شر او راحت كن ، در صورتی كه می تواند او را بفروشد ، سوم كسی كه از كنار دیوار كج مشرف به سقوط عبور می كند و می بیند عن قریب سقوط می كند ، اما او دور نمی شود و پیوسته دعا می كند كه خدا جان او را حفظ كند ، چهارم كسی كه مالش را به دیگری قرض داده اما كوتاهی كرده و شاهد نگرفته و پولش بدون سند پیش طرف مانده و او نمی دهد و این پیوسته دعا می كند و از خداوند می خواهد كه پولش را به او برگرداند ، در صورتی كه از اول در اختیار خود او بود كه تا سند و شاهد نگیرد آن پول را به قرض ندهد ،

 

 

 

 پنجم كسی كه در خانه اش نشسته و كار و كسب را رها كرده و پیوسته می گوید : «اللهم ارزقنی » ( خدایا بمن روزی برسان) . بدیهی است كه منحصر به این پنج مورد نیست . این پنج مورد به عنوان مثال آورده شده برای مواردی كه انسان تمكن دارد كه از راه عمل و تدبیر به هدف و مقصد خود برسد و معذلك كوتاهی می كند و می خواهد دعا را جانشین عمل قرار دهد . خیر ، این طور نیست . دعا در نظام خلقت برای این نیست كه جانشین عمل شود . دعا مكمل و متمم عمل است نه جانشین عمل .

 

 

شرط دیگر این است كه واقعا مظهر حاجت باشد . در موردی باشد كه انسان دسترسی به مطلوب ندارد ، عاجز است ، ناتوان است ، اما اگر خداوند كلید حاجتی را به دست خود انسان داده و او كفران نعمت می كند و از به كار بردن آن كلید مضایقه دارد و از خدا می خواهد آن دری را كه كلیدش در دست دعا كننده است به روی او باز كند و زحمت به كار بردن كلید را از دوش او بر دارد ، البته چنین دعایی قابل استجابت نیست . این گونه دعاها را نیز باید از نوع دعاهای مخالف سنن تكوین قرار داد . دعا برای تحصیل توانایی است . دعا در صورتی كه خداوند توانایی مطلوب را به انسان داده است از قبیل طلب تحصیل حاصل است . به همین جهت پیشوایان دین فرموده اند : «خمسة لا یستجاب لهم » " (بحار اعنوار ، ج 93 ، ص . 356 ) . شرط دیگر دعا ایمان و یقین است ، ایمان به رحمت بی منتهای ذات احدیت ، ایمان به اینكه از ناحیه او هیچ منعی از فیض نیست ، ایمان داشته باشد كه در رحمت الهی هیچگاه به روی بنده ای بسته نمی شود ، نقص و قصور همه از ناحیه بنده است .

 

منبع:http://www.tahoorkotob.com/home.php 

نظرات()

« ارسال برای دوستان »
نام شما :
ایمیل شما :
نام دوست شما:
ایمیل دوست شما:

Powered by ParsTools